carry the tomatoes with them everywhere

Tomatoes !!!🍅A teacher asked her students to bring some tomatoes in a plastic bag to school. 🍅Each tomato was to be given the name of a person whom that child hates. 🍅So, the number of tomatoes would be equal to the number of persons they hate. 🍅On a pre-determined day, All the children brought their tomatoes well addressed. 🍅Some had two, some had three and some had five, some even had 20 tomatoes in accordance with the number of people they hated. 🍅The teacher then told them they had to carry the tomatoes with them everywhere they go for two weeks. 🍅As the days passed the children started to complain about the decay and smell of the tomatoes. 🍅The students who had many tomatoes complained it was very heavy to carry and the smell was too much.🍅After a week, the teacher asked the students “How did you feel this week?” 🍅The children complained of the awful smell and heavy weight of the tomatoes, especially those who carried several tomatoes. 🍅The teacher said, “This is very similar to what you carry in your heart when you don’t like some people. 🍅Hatred makes the heart unhealthy and you carry that hatred everywhere. 🍅If you can’t bear the smell of spoilt tomatoes for a week, imagine the impact of bitterness on your heart as you carry it daily.” 🍅The heart is a beautiful garden that needs regular cleaning of unwanted weeds. 🍅 Forgive those who have angered you. 🍅This makes room for storing good things.🍅Get Better, Not Bitter!!!

This is called "Self-Appraisal”

A Little boy went to a telephone booth which   was at the cash counter of a store and dialed a number. The store-owner observed and listened to the conversation:

Boy: “Madam, can you give me the job of cutting your lawn?”

Woman: (at the other end of the phone line)  “I already have someone to cut my lawn.”

Boy: “Madam, I will cut your lawn for half the price than the person who cuts your lawn now.”

Woman: “I’m very satisfied with the person who is presently cutting the lawn.”

Boy: (with more perseverance) “Madam, I’ll even sweep the floor and the stairs of your house for free.”

Woman: “No, thank you.”

With a smile on his face, the little boy put the receiver down. The store-owner, who was listening to all this, walked over to the boy.

Store-owner: “Son….I like your attitude; I like that positive spirit and would like to offer you a job.”

Boy: “No thanks.”

Store-owner: “But you were really pleading for one.”

Boy: “No Sir, I was just checking my performance at the job I already have. I am the one who is working for that lady I was talking
 to!”

This is called  "Self-Appraisal”

Give your best and the world comes to you!
Don't relax or show lazyness.. Whole world is watching you!!

A famous quote said by Lord Krishna in Bhagvat Gita :

"If u don't fight for what u want,
don't cry for what u lost..." 

"Nothing depends on luck, everything depends on work because, 
even luck has to work..."

కృషి చెయ్యకుండా ఫలితం ఆశించకూడదు . . నువ్వు ఇవ్వకుండా దేనినీ పొందలేవు .

అతడు  ఎడారిలో  దారి  తప్పిపోయాడు  .  కూడా  తెచ్చుకున్న  నీళ్ళు   రెండు  రోజులపాటు  కాపాడాయి  .  నడుస్తున్నాడు
.
.
 నీరు   ఎక్కడా   కనబడటం  లేదు  .   ఎండమావులు  తప్ప  ఎక్కడా  నీటి  జాడ  కనబడటం  లేదు  .  తన  జీవితపు  ఆఖరు  దశకు  చేరాను  అని   అతడికి  తెలిసిపోతోంది  . ఈ   రాత్రి  గడవదు   . రేపు  ఉదయం  చూడను   అని  అనుకుంటున్న  దశలో   ప్రయత్నం  చెయ్యడమా  ?  అలాగే  నిరాశతో  కూలబడి పోవడమా   ఎటూనిశ్చయించుకోలేకపోతున్నాడు .
.
దూరంగా   ఒక  గుడిసె   లాంటిది   కనబడింది  .  అది   నిజమా  ?  తన  భ్రమా   ?  
.

ఏమో  !  నిజమేమో  !  అక్కడ  తనకు   నీరు  దొరకవచ్చేమో  ! చనిపోయేముందు   ఆఖరు  ప్రయత్నం చెయ్యాలి  అని  అనుకున్నాడు
శక్తిని  కూడదీసుకున్నాడు .  తడబదిపోతున్న  అడుగులతో   ముందుకు  నడుస్తున్నాడు  .

 ఎదురుగ అతడు  అనుకున్నట్టుగానే  ఒక  గుడిసె   కనబడుతోంది  .   దానిని  సమీపించాడు    .  అక్కడ  ఎవరూ  లేరు  .  బహుశా  దానిని  వదిలిపెట్టి  ఉంటారు  .   లోపలికి  వెళ్ళాడు
.
.
.  అక్కడ  ఒక   నీటి  పంపు(బోరింగ్)  కనబడింది   .  దానిని  చూడగానే   ప్రాణం  లేచి వచ్చినట్టు  అయ్యింది  .   దాని  దగ్గరకి  వెళ్లి  దానిని   కొట్టాడు   .

నీరు   రావడం  లేదు   .  శక్తి  అంతా  ఉపయోగించి   దానిని   కొట్టాడు    .  ప్రయోజనం  లేదు   .  నిరాశ నిస్పృహ  ఆవరించాయి   .

ఒంట్లో    ఉన్న  కొద్ది  నీరూ   అయిపొయింది  .  కళ్ళు  మూసుకుపోతున్నాయి
.
.
 .  ఒక  మూలగా  ఒక  సీసా  కనబడింది  .  దానిలో  నీరు   ఉంది  . మూత  గట్టిగా  బిగించి  ఉంది .  మూత  విప్పి   దాన్ని  ఎత్తిపెట్టి  తాగుదామని  పైకి  ఎత్తాడు  .

దానికి  ఒక  కాగితం  కట్టబడి  ఉంది   .  దానిమీద  ఇలా  రాసి  ఉంది  .
.
.
.
“ ఈ   బోటిల్   లో  నీరు  బోరింగ్ పంపులో పొయ్యండి   .  పంపు  కొట్టండి  నీరు  వస్తుంది  .  మీరు   మళ్ళీ   ఈ  బాటిల్  నింపి  పెట్టండి  “
.
.

.
అతడికి  సందేహం  కలిగింది  .

ఈ   నీరు  తాగెయ్యడమా  ?
బోరింగ్ పంపులో  పోయ్యడమా   ?
 ఎంత కొట్టినా  రాని  నీరు  ఈ   బాటిల్  లో   నీరు   పోస్తే   వస్తుందా  ?
ఉన్న  ఈ   నీరు  కాస్తా  పోసేస్తే  తర్వాత   రాకపోతే  తన  గతి  ఏమి  కాను  ?
 చేతిలో  ఉన్న  నీరు   తాగితే   కనీసం  ఇంకో రెండు  రోజులు  బ్రతక  వచ్చు  .
 అందులో  పోసేస్తే  తన  మరణం ఖాయం  .
ఏమి  చెయ్యాలి   ?
ఎంతకూ  ఆలోచనలు  తెగడం  లేదు  .
.

.
ఒక  నిశ్చయానికి   వచ్చాడు   .
 నీళ్ళను   పంపులో  పోశాడు  .
బోరింగ్ పంపు  కొట్టడం  మొదలు  పెట్టాడు  .  

ఆశ్చర్యం  .  

పాతాళ  గంగ  పైకి   తన్నుకు   వచ్చింది   .

 భగవంతుడికి  కృతజ్ఞతలు  చెప్పుకున్నాడు . నీళ్ళు తాగి మళ్ళీ  బోటిల్  నింపాడు   .
మూలన   పెట్టాడు  .
తన  కూడా  తెచ్చుకున్న   నీటి  బాటిల్   నింపుకున్నాడు  .
ఆ  గుడిసె  లో  ఎడారి   మేప్   కనబడింది  .
తను  ఎటు  వెళ్ళాలో   చూసుకున్నాడు   .   బయలుదేరాడు  .
.
.
.
.

మిత్రులారా  !
.
ఈ  కద    మన  జీవితాలను  ప్రతిబింబిస్తోంది  కదూ  !
.
.
ఏదైనా   పొందాలి  అంటే   ఇవ్వడం  నేర్చుకోవాలి  .
.
ఇవ్వడం  వలన   మనం   పొందగలం  అనే  నమ్మకాన్ని కలిగి  ఉండాలి
.
ఫలితం మీద   ఆశ  పెట్టుకోకుండా   ప్రయత్నించాలి

.
.
కృషి  చెయ్యకుండా   ఫలితం  ఆశించకూడదు  .
.
 
నువ్వు  ఇవ్వకుండా  దేనినీ   పొందలేవు .

తెలివైన ఆవు

అనగనగా ఒక ఊరు,
 ఆ ఊరిలో ఒక వ్యక్తి ఉండేవాడు.
అతని దగ్గర ఒక ఆవు ఉండేది.
అది ఒక రోజు ప్రమాదవశాత్తు కాలుజారి బావిలో పడిపోయింది.
 అది సహాయం కోసం ఎన్నో గంటలు అరిచి గీపెట్టింది.
చాలా సేపటి తర్వాత గాని ఆవు బావిలో పడిందని తెలుసుకోలేకపోయాడు ఆ యజమాని,
ఇన్నాళ్లుగా తనకి ఎంతో సేవ చేసిన ఆవును కాపాడాలని అనుకోలేదు అతను.
ఎందుకంటే ఆ ఆవును పైకి తీయడం అనవసరం ముసలిది అయినది అనుకున్నాడు.

అంతేకాక ఆ బావిని కూడా మూసేయాలని ఎప్పటి నుంచో అనుకుంటున్నారు.
 అందుకని దానిమీద మట్టి వేసి బావి నింపటం మంచిదని భావించాడు ఆ వ్యక్తి.

ఆ పనిచేయడానికి తనకు సహాయం చేయమని పక్కింటి వారిని కూడా పిలిచాడు.
ఆతను పారతో బావిలోని ఆవుపై మట్టి వేయడం ప్రారంభించాడు.
 పక్కింటివారు కూడా పారలతో మట్టి వేస్తూ ఆయనకు సహాయం చేయసాగారు.
ఏం జరుగుతోందో అర్ధం కాని ఆవు మొదట అంబా అరిచింది,
తరువాత అరవకుండా ఉండిపోయింది.
 అమ్మయ్య ఆనుకున్నాడు.

కొద్దిసేపు పారతో మట్టి వేసిన తరువాత బావిలోకి చూసిన ఆయన ఆశ్చర్యపోయాడు.
 తనపైన మట్టిపడుతున్న ప్రతిసారి ఆవు మట్టిని విదుల్చుకుంటూ ఆ మట్టిమీదే నిలబడి పైకి రాసాగింది.
అతనికి,ఆతని పక్కింటి వారికి ఆశ్చర్యం కలిగింది.
 బావిలో నిండిన మట్టి మీదుగా ఎక్కి ఆవు పైకి వచ్చేసింది.
ఆవు తెలివికి మెచ్చిన అతను, తన తప్పు తెలసుకొని, అప్పటి నుంచి ప్రేమగా చూడసాగాడు.

నీతి :
ఈ ఆవులాగే మనమీద కుడా ఎంతో మంది దుమ్ము, మట్టి వేస్తుంటారు.
కాని ఆ దుమ్మును, మట్టిని దులుపుకొని జీవితంలో పైకి వచ్చేవారే తెలివైనవారు.
👏🏾👏🏾

నేర్చుకోవడం............

సోక్రటీసుకు మరణశిక్ష విధించారు. తన ఉపన్యాసాలతో యువకుల్ని నాశనం చేస్తున్నాడని అభియోగం. ఆయన్ని జైల్లో పెట్టారు. ఆ వివేకవంతుడంటే అందరికీ గౌరవం. పేరుకు జైల్లో పెట్టారు కానీ అందరూ వచ్చి ఆయన్ని చూసి వెళుతున్నారు. శిష్య బృందమయితే అక్కడే ఉండి కన్నీరు మున్నీరుగా విలపిస్తున్నారు. కానీ ఆ తాత్వికుడు ఇదేమీ పట్టనట్లు నవ్వుతూ అందర్నీ పలకరిస్తూ కబుర్లూ చెబుతూ ఉన్నాడు. అందరూ ఆయన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోతున్నారు. మరణమంటే లక్ష్యపెట్టని ఆ మహానుభావుణ్ణి చూసి విస్తుపోతున్నారు. మరణ శిక్ష అమలు కావడానికి రెండు గంటల సమయముంది. ఆ శిక్ష విషం తాగి మరణించడం. సమయం సమీపించే కొద్దీ అభిమానుల గుండెలు కొట్టుకుంటున్నాయి. సోక్రటీస్‌ ఆ సంగతే పట్టనట్లు అది తనకు సంబంధించిన విషయమే కానట్లు ఉన్నాడు. అందరి ముఖాల్లో ఆందోళన దిగులు, ఆయన ముఖంలో ఆనందం వెలుగు. ఆయన కిటికీలోంచి బయటికి చూస్తూ కూర్చున్నాడు. బయట ఒక చెట్టు కింద బిచ్చగాడు కూచుని లైర్‌ వాద్యం వాయిస్తున్నాడు. ఆ తీగల్ని మీటుతూ పాడుతున్న పాట సోక్రటీస్‌ మనసుని తాకింది. పరవశంగా కళ్ళు మూసుకున్నాడు. చల్లటి గాలి ఆ పాటను మోసుకొచ్చి పరిమళంలా సోక్రటిస్‌ హృదయాన్ని తాకింది. ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉండే అతను మరింత ఆనందపడ్డాడు.

సోక్రటీస్‌ మెల్లగా కళ్ళు తెరచి జైలర్‌ని పిలిచాడు. జైలర్‌ ఎంతో గౌరవభావంతో దగ్గరికి వచ్చి ఏమికావాలన్నాడు. సోక్రటీస్‌ కిటికీలోంచి చూపించి ”మీకు అభ్యంతరం లేకుంటే ఆ బిచ్చగాణ్ణి తీసుకొస్తారా?” అని అడిగాడు. జైలర్‌ ”అయ్యో!దాందేముంది?” అని వెళ్ళి ఆ బిచ్చగాణ్ణి తీసుకొచ్చాడు. సోక్రటీస్‌ ఆ బిచ్చగాణ్ణి తనకాపాట నేర్పమన్నాడు. అతని దగ్గర నుంచి లైర్‌ వాద్యం తీసుకున్నాడు. ఆ బిచ్చగాడు పాటపాడాడు. సోక్రటీస్‌ ఆ పాట పాడుతూ లైర్‌ వాద్యం వాయించాడు. ఇట్లా అరగంట సాధన తరువాత బిచ్చగాడి సాయం లేకుండానే ఆ పాట పాడాడు. సోక్రటీస్‌ కృతజ్ఞతలు చెప్పి బిచ్చగాణ్ణి పంపేశాడు. ఆయన శిష్యులు, జైలర్‌ ఆశ్చర్యపోయారు. మరణశిక్షకు ఇంకా గంట మాత్రమే ఉంది కానీ సోక్రటీస్‌ ప్రవర్తన వాళ్లకు వింతగా అనిపించింది. శిష్యులు ”గురువుగారూ! ఇక గంటలో విషపాత్ర మీ చేతికి వస్తుంది. అది తాగి మీరు ఈ లోకాన్ని వదిలిపెట్టి వెళ్ళబోతున్నారు. కానీ ఇప్పుడు మీరు లైర్‌ వాద్యంమీద ప్రాక్టీసు చేసి పాట నేర్చుకున్నారు? ఏమిటిది?” అని కన్నీళ్ళ పర్యంతమయ్యారు. సోక్రటీస్‌ నవ్వి ”జీవితమంటే నేర్చుకోవడం, మరణం గురించి ఆలోచించడం కాదు. నేను నువ్వు ఇక్కడున్న అందరం ఎప్పుడో ఒకప్పుడు చనిపోతాం. కానీ జీవించినన్నినాళ్ళు ప్రతిక్షణం విలువైందే. ఎప్పటికప్పుడు తెలియంది తెలుసుకోవడంలోనే ఆనందముంది. గంటక్రితం నాకా పాట తెలీదు. ఇప్పుడు నేర్చుకున్నాను. ఇంకా నాజీవితంలో గంట సమయముంది. అంటే ఇప్పటికీ నేర్చుకోవడానికి నాకు అవకాశముంది” అన్నాడు. శిష్యుల నోట్లో మాట రాలేదు.

చాణుక్యుడు తక్షశిల విశ్వవిద్యాలయంలో చెప్పిన అద్భుతమైన నీతి కధ.

ఒక అడవి లో ఒక లేడి భారంగా అడుగులు వేస్తూ వెడుతోంది . అది నిండు గర్భిణి....దానికి అప్పుడే నొప్పులు వస్తున్నాయి .అది అనుకూలమైన ప్రదేశం కోసం వెతుకుతోంది .ఒక దట్టమైన గడ్డి భూమి కనబడింది . దానికి అటుపక్క నది ప్రవహిస్తోంది . అదే అనుకూలమైన ప్రదేశం అనుకుంది . నొప్పులు మొదలయ్యాయి . నిట్టూర్పులు విడుస్తూ అటూ ఇటూ తిరుగుతోంది.....అప్పుడే దట్టమైన మబ్బులు కమ్మాయి . ఉరుములు , పిడుగులు . పిడుగు పడి కొద్ది దూరం లోనే గడ్డి అంటుకుంది. దూరంగా తన ఉనికిని గమనించి కుడి వైపు నుండి ఒక సింహం వస్తోంది . ఎడమవైపు నుండి ఒక వేటగాడు బాణం సరి చూసుకుంటున్నాడు. ఇంకో వైపు నది వెళ్ళనివ్వదు ...!
భగవాన్ ! ఆ లేడి ఇప్పుడు ఏమి చెయ్యాలి ?.
ఏమి జరగబోతోంది ?
లేడి బిడ్డకు జన్మ ఇస్తుందా ? బిడ్డ బతుకుతుందా?
సింహం లేడిని తినేస్తుందా ?
😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇
వేటగాడు లేడిని చంపెస్తాడా ?
నిప్పు లేడి వరకూ వచ్చి లేడి కూనను చంపేస్తుందా?
ఒక వైపు నిప్పు ,
రెండో వైపు నది , మిగిలిన రెండు వైపులా మృత్యువు రూపం లో వేటగాడు, సింహం. కానీ లేడి మాత్రం ఇవేవీ పట్టించుకోలేదు.
అది తన బిడ్డను కనడం మీదే దృష్టి పెట్టింది..... అప్పుడు పరిణామాలు ఇలా జరిగాయి.......పిడుగు కాంతికి వేటగాడి కళ్ళు చెదిరాయి. గురి తప్పి బాణం సింహానికి తగిలింది. వర్షం పడి సమీపిస్తున్న మంటలు ఆరిపోయాయి. లేడి పిల్ల తల్లి గర్భం లో నుండిబయటకు వచ్చింది. అది ఆరోగ్యం గా ఉంది.......ఏదైతే జరగనీ , నేను బిడ్డకు జన్మనివ్వడం మీదనే దృష్టి పెడతాను అని అదిఅనుకోకుండా ప్రాణం గురించి ఆలోచించి తప్పటడుగు వేసి ఉండి వుంటే ..... ఏమి జరిగేది????....మన జీవితాలలో కూడా అన్ని వైపులా సమస్యలు చుట్టూ ముడుతూనే ఉంటాయి . నెగటివ్ ఆలోచనలతో సతమవుతూనే ఉంటాము . మన తక్షణ కర్తవ్యాన్ని విస్మరిస్తాము .భగవంతుడిపై భారం వేసి మన పని మనం చెయ్యడమే మనం చెయ్యవలసినది.

“Why We Shout In Anger” ~ A short story on Relationships

A Hindu saint who was visiting river Ganges to take bath found a group of family members on the banks, shouting in anger at each other. He turned to his disciples smiled ‘n asked. ‘Why do people shout in anger shout at each other?’

Disciples thought for a while, one of them said, ‘Because we lose our calm, we shout.’ ‘But, why should you shout when the other person is just next to you? You can as well tell him what you have to say in a soft manner.’ asked the saint.

Disciples gave some other answers but none satisfied the other disciples.

Finally the saint explained, . ‘When two people are angry at each other, their hearts distance a lot. To cover that distance they must shout to be able to hear each other.

The angrier they are, the stronger they will have to shout to hear each other to cover that great distance.

What happens when two people fall in love? They don’t shout at each other but talk softly, Because their hearts are very close. The distance between them is either nonexistent or very small…’ The saint continued, ‘When they love each other even more, what happens? They do not speak, only whisper ‘n they get even closer to each other in their love.

Finally they even need not whisper, they only look at each other ‘n that’s all. That is how close two people are when they love each other.’

He looked at his disciples ‘n said. ‘So when you argue do not let your hearts get distant, Do not say words that distance each other more, Or else there will come a day when the distance is so great that you will not find the path to return.’